Ku pamięci

10 uwag do wpisu “Ku pamięci”

  1. Dodam jeszcze wykonanie Bogurodzicy. Według mnie aż dreszcz przechodzi po plecach, szczególnie przy początku, choć cały utwór jest piękną modlitwą

  2. Muszę przyznac że mnie ksiądz zawstydził. Wygodnie jest myśleć że całą edukację naszych dzieci „odwali” za nas szkoła…A może najpierw sami musimy się nauczyć historii swojego narodu, w końcu od zakończenia edukacji parę lat minęło 🙂

  3. Wspaniale, że Ksiądz poruszył ten temat. Płakać się chce co z naszym Narodem się stało. Pamiętam jak mój Tata uczył nas jak byliśmy mali:” Kto Ty jesteś, Polak mały….” do dziś z braćmi to pamiętamy i oni uczyli swoich synów. Dobrze , że ten apel został tu poruszony. Oby więcej takich blogów było. Dzięki 🙂

  4. o Powstaniu rozmawiać należy. Krytyka też pewnie jest potrzebna. Przerażające jest tylko to, że każdy jest mądry siedząc przed komputerem 60 lat później. Każdy jest mądry żyjąc tzw. wolnym kraju i mówiąc po polsku a nie po rosyjsku. Każdy jest mądry, łącznie z ministrem Sikorskim, tylko brakuje odważnych. Niech minister lub Pan redaktor powie to tym starszym ludziom, którzy gromadzą się pod pomnikiem Gloria Victis na Powązkach. Dlaczego my Polacy mamy tendencję do samobiczowania? Do przepraszania za to, że żyjemy? Dlaczego Prezydent znów przeprosił za Jedwabne? W imieniu narodu? Nie w moim imieniu. Dlaczego każdy mit musi być obalany? Polecam „Uważam Rze” i artykuł o polityce historycznej naszego rządu. Ręce opadają…

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *