Moralność w punktach: Spowiedź

7 uwag do wpisu “Moralność w punktach: Spowiedź”

  1. Mam pytanie co do punktu 31 (Ponie­waż każdy grzech powo­duje także zaist­nie­nie kary docze­snej, w uspo­so­bie­niu pokut­nym, poży­teczną formą jest uzy­ski­wa­nie za sie­bie odpu­stów cząst­ko­wych i zupeł­nych).
    Czy powinniśmy starać się o odpusty za siebie? Czy nie jest lepsze zdobywanie ich dla dusz czyśćcowych?

  2. Kiedy otrzymujemy odpust i ofiarowujemy go za zmarłego, niczego nie tracimy. Grzechy (i kary) zostały nam odpuszczone, więc oddanie odpustu nie czyni nas uboższymi. Ten dar nas ubogaca.

  3. A co myśleć w takiej sytuacji: kilka lat temu poddałam się aborcji. Poszłam do spowiedzi do zwyczajnego kościoła, do zwyczajnego księdza. Nie chciał mi udzielić rozgrzeszenia, bo nie był przekonany co do szczerości mojego żalu, ale w końcu mnie rozgrzeszył. Czy ta spowiedź była ważna?

  4. Chodzi o niestandardową spowiedź. Spowiednik rozgrzeszył, ale tak skupił się na jednym grzechu, że „nie pozwolił” wyznać pozostałych (również tych ciężkich). Czy taka spowiedź jest ważna? Czy należy przy najbliższej spowiedzi wspomnieć o tym spowiednikowi i wyznać te grzechy?

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *