Biedna świętość

Jedna uwaga do wpisu “Biedna świętość”

  1. „Niech królestwo miłości w pełni utrwali się w twym wnętrzu, a ciężar tej miłości niech cię pociągnie aż do zupełnego zapomnienia o sobie… szczęśliwa dusza, która doszła do tak całkowitego oderwania.” – bł Elżbieta od Trójcy Przenajświętszej

    Zapomnieć o sobie. Nie mieć nic, choć posiadać wiele. To nie moje, to co mam dostałam od Boga. Ja mam z tego robić użytek. Czasem robię coś nieświadomie. Dopiero potem dziękuję Bogu, że tak pięknie to zaplanował.
    Dziś mam wolny dzień. O 7.00 Eucharystia. Za wcześnie wyszłam z domu. Kościół zamknięty. Spaceruję w pobliżu odmawiając różaniec. Wchodzę do sklepu. Kupuję cukierki, bo pójdę do mamy w odwiedziny, a wiem, że bardzo lubi. Po Eucharystii idę do sklepu i płacąc za zakupy częstuję młodą kobietę cukierkiem. Tak po prostu. Uśmiech pojawia się na twarzy. Pamiętam jak kiedyś ona z koleżanką rozmawiała, jakiego miała niemiłego klienta. Bóg obecny wszędzie, w tym co piękne i miłe, i w tym co trudne. Chcemy dobrze, bo tak my to widzimy, ale inna osoba odbiera tę sytuację zupełnie inaczej. W takich chwilach ważne jest to, że my chcieliśmy dobrze. Bóg patrzy na nasze serce.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *